...زندگی دو روزه بيخيال

آدما دو دسته اند يا خرن يا خودشونو ميزنن به خری البته بستگی داره تو چه لولی باشن که در هر دو صورت من با هيچ کدوم کاری ندارم
:آدما دو دسته اند
"آدمای هوشيار"که من دقيقا با اينا کار دارم

:آدمای غافل که باز اينام به دو دسته تقسيم ميشن
.الف:آدمای غافلی که خوابن و با يک صدا زدن بيدار ميشن

ب:آدمای غافلی که خودشونو زدن به خواب و اينجاست که هرچی صداشون بزنی بازم بيدار نميشن حتی اگه آب هم بريزين روش بازم بيدار نميشن چون اصلا قصد بلند شدن ندارن
من شخصا آدمای هوشيارو بيشتر میپسندم اما چه خوبه که اگه آدم غافلی هستيم جزو دسته ی اول باشيم که نهايتش با يه تکون بيدار شيم
من همه کسو تو زندگيم دوست داشتمو خواهم داشت چه خوبه که اونام بدونن

تمام اطرافيانم با تمام کمو کاستيشون و تمام محبت و عشقشون با تمام ريزو درشتشون با تمام خوبيهايی که دارن بازم دوسشون دارم و لحظه لحظه های زندگيشون برام ارزش داره و با غم و غصشون غمگينم و با شاديهاشون شادم

...اينو به اونايی که نميدونن بگين